Loftræsting : farir mínar holóttar 1

Höfundur: 
Útgefandi: 
Staður: 
Reykjavík
Ár: 
1979
Flokkur: 

Úr Loftræsting : farir mínar holóttar 1:

Sjálfsgagnrýni í fleirtölu

Kitlandi tilfinning
að telja sig setja svip á bæinn
 sem er ömurlega vitlaus og smár
 andstæðingar fatatískunnar
 fylgjandi andtískunni
 klæða sig og klippa samkvæmt henni
alltaf á móti hákúltúrnum
dýrka háþróaða framúrstefnulágmenningu
og hrærast í alþýðusnauðri alþýðufræði
En afþví steinsteyptu stórblokkirnar eru svo kaldar
 og ómannsekjulegar
 er skriðið ofaní kjallara
 í gamla bænum
og uppdráttarsjúk háaloft gömlu bakhúsanna
eru samkomustaðirnir
 þarsem gáfulegt sipp
 úr kínverskum grasatebollum
 og íhugult snörl í maíspípum
 fyllir andríkt tómarúm
persneska línan á veggjunum
og tónlist útdauðra villimanna
 gefur taktinn fyrir stunur samtalanna
Lesa Rimbaud
sem gaf skít í kúltúrinn
samstæðar klíkur
lausar við illsku heimsins
allir langbestir
 og gálgahúmorískari en hinir
ekkert mannlegt óviðkomandi
 utan efnahagslögsögu hópsins
 og landhelginnar
 kringum tilfinningar meðlimanna
sem hafa áhuga á öllum vandamálum
 sem leysa má þeim að kostnaðarlausu
Sótthreinsaðir af eigin vömmum
en stundum desperat
afþví hinir eru frumlegri
 eða meira desperat
fatta ekki skilningsleysi alþýðunnar
meðan hrósið
„vá þú ert snillingur!“
og hvatningarnar
 ganga endalausa hringi
 kringum borðið á kaffihúsinu
róta taktfast
 í einmanalegum sígarettustubbum
 sem gulna í öskubakka
Gráta svo saman
 yfir lágu launum
 vitlausu stelpunnar
 sem ber þeim kaffi
Svo efinn fari ekki að vitrast þeim í svefni.

(s. 7-8)